24 Mayıs 2008 Cumartesi

Datça yolundayız

Ve işte beklenen zaman geldi. Daha birkaç hafta önce bir akşam yemeği için "acaba gitsem mi, gitmesem mi?" diye uzun uzun düşünürken, bu sabah Datça'ya gitmek üzere yola çıktık. Zeyno 3 aylıkken İzmir'e gitmiştik. Ama bu ilk yaz tatilimiz.
Vakit kaybetmemek için, Ada'dan sabahın ikinci vapuruyla gelen Osman'ı Bostancı iskelesinden alıp, "bismillah" diyerek yola koyulduk. Ve gece Datça'ya varana kadar neler yaptık:
* Arabalı vapurda, Antalya'ya giden Kadir Abi'lerle karşılaştık. Biz sohbet ederken Zeyno sabah kahvaltısını yaptı. İlk kez tanıştığı Kadir Abi'nin kucağından inmedi.
* Kahvaltı molası için durduğumuz Gebze'ye vardığımızda üstümüzdeki kat kat giysileri çoktan çıkarmıştık bile. Bahar ani bir kararla bugün yerini yaza devretti.
* Öğleden sonra İzmir'deydik. Zeyno babaannesi ve halasıyla hemen kaynaştı ama dedeye karşı tepkiliydi. Bugüne kadar sadece benim dedeme gösterdiği tepkiyi, kendi dedesine de gösterdi. Değil kucağına gitmek, yakınına yaklaştırdığımızda bile ağladı. Nedenini hala çözemedik ama bence beyaz saçlar olabilir. Dedemle babam arasındaki tek ortak yan bu çünkü.
* Zeyno için yemek ikmalini İzmir'de yaptık. İki adet "babaanne yapımı" kabak dolması.
* Datça'ya gece 24:00 gibi vardık. Yatacağımız odadaki üç yataktan ikisini birleştirip, Zeyno ve benim için geniş bir yatak hazırladık. İlk defa aynı yatakta yattık Zeyno'yla :))
* Araba koltuğunu yerleştirdiğimizde, arkada iki kişi için oturmaya çok az yer kaldığından, koltuğu almaktan son anda vazgeçtik. Arka koltukta, aramızda oturarak yolculuk etti. Sıcak dışında Zeyno için her şey yolundaydı.

2 yorum:

pinarbk dedi ki...

Sizi gibi kaçaklar. Biz burada meraktayken nerelere gitmişsiniz:)))O kadar yol benim gözümde büyüyordu. Sizin gitmeniz bna cesaret verdi...

Nurdan Gencturk dedi ki...

Merhaba Pınar,
yazdığım gibi, gidilecek yer Datça olunca hiç düşünmeden düştüm yollara... :))

sevgiler,
Nurdan