27 Mayıs 2008 Salı

Anneanne kampı

Dedim ya, tam bir kamp bizim için annemlerin ev. Hazır sofraya otur, rahat rahat çalış. Ohh...
Zeyno'yla annem arasından su sızmıyor artık. Daha kapıda gülücükler saçarak atlayıveriyor kucağına. Sonra da tüm gün beni gözü görmüyor. Birlikte yemek yiyorlar, oyun oynuyorlar, komşuya gezmeye gidiyorlar, yürüme alıştırmaları yapıyorlar...
Ve işin en ilginç yanı Zeyno anneannesini hiç üzmüyor. O yedirdiği zaman tabağını silip süpürüyor, o uyuttuğu zaman birkaç dakika içinde kapayıveriyor gözlerini. Bu durumda ben ne oluyorum: Beceriksiz anne :))
Bugün birlikte banyo da yaptılar. Kucağımıza alıp, duşta yıkadığımızda ağlamıştı Zeyno. Biz de bir süre daha küvette yıkamaya devam kararı almıştık. Ama bugün, anneannesinin kucağında çıtını bile çıkarmadan yıkandı.
Not: Daha önce tavuk etini sevmemişti Zeyno. Bugün tavuk kıymasından domates soslu misket köfte yaptı annem O'na. Yanında yoğurt ve ekmek içiyle servis etti. Ve tabii Zeyno yedi. Hem de fotodaki gibi.

5 yorum:

denizanasi dedi ki...

:)) ben de çok seviyorum bu anneanne kamplarını. nedense onun yemekleri daha tatlı geliyor ona. sanırım hayatımızın sonuna kadar da bizler beceriksiz anne olacagız anneannelerin gözünde :)

denizanasi dedi ki...
Bu yorum yazar tarafından silindi.
doruk'un sayfası dedi ki...

ah biz de çok seviyoruz anneanne kamplarını her ne kadar Doruk bir süre sonra illa ki bana gelse de yaşasın anneanneler...

Nurdan Gencturk dedi ki...

Merhaba Denizanası,
valla ben şikayetçi değilim. Zeyno anneannesiyle keyifli vakit geçirsin de, varsın ben beceriksiz anne olayım :))

Merhaba Esra,
aslında bizde de oluyor zaman zaman bu. Zeyno anneannesiyle güzel güzel oynarken, beni görünce birden değişiyor. Üstüme atlamaya çalışıyor. Ama görmeyince sorun yok. En azından şimdilik...

sevgiler,
Nurdan

pinarbk dedi ki...

Duru da Mine Hanım'ın elinden olunca herşeyi yiyiyor, bana gelince tükürüyor. Çocuklar kime nazlanacaklarını biliyorlar.