27 Mayıs 2008 Salı

Altın Günü

Tam bir kabustu dün gece. Kendimi o kadar çaresiz hissettim ki? Zeynep'in gözlerinden süzülen yaşlara baktıkça o kadar üzüldüm ki? Yattıktan 1 saat kadar sonra ağlayarak uyandı. Bu normaldi. Çünkü genelde hep olur bu. Kimi zaman yanına gidip "pış pış" deyince dalar yine uykuya, kimi zaman da kucağıma alınca. Bu kez de öyle oldu. Kucağıma alıralmaz kapadı yine gözlerini. Ama yerine koyduktan 10-15 dakika kadar sonra yine ağladı. Hem de çok daha şiddetli. Sonra bu sahne tekrar edip durdu. Her seferinde daha şiddetli ağlamayla. Acaba yatağında böcek falan mı var diye bakındım. Yok. Bezi mi acıttı diye altını açtım. Yok. Yok yok yok. Anlayabildiğim hiçbir nedeni yok. Sonunda bir yerinin ağırıyor olabileceğini düşünerek bir ölçü ağrı kesici şurup verdim. Saat geceyarısını biraz geçiyordu ki, ağlaya ağlaya sızdı kucağımda. Belki ilacın etkisinden, belki artık uykusuzluğa dayanamadığından...
Bu sabah hafta sonu kamp kurmak üzere annemlere gittik. Zeyno sabah her zamakinden geç uyanınca (daha doğrusu vapur saati geldiğinden biz uyandırınca) kahvaltısını annemlerde yaptırdım. Anneannesi kahvaltı tabağını hazırlamıştı zaten. Minik minik doğranmış domates, fındık kadar tereyağı, ezilmiş beyaz peynir, doğranmış zeytin, katı haşlanmış yumurta sarısı, içine ceviz rendelenmiş pekmez, ıhlamur.
Öğleden sonra annemin altın günü buluşmasına gittik bizde. Dragos'taki sosyal tesislerde toplanıldı. Funda da vardı kızı Bennu'yla birlikte. Ama kızlar pek de ilgilenmedi birbiriyle. Birkaç dokunuş ve bakışın ardından ikisi de kendi havasında takıldı gün boyunca.

3 yorum:

pinarbk dedi ki...

Duru da en son çıkan dişten önce öyle ağlayarak uyanmış ve bir türlü uyuyamamıştı. gerçekten çareszi kalmak çok zor...

DURU'NUN SAYFASI dedi ki...

Gecmis olsun ve de kolay gelsin. Biz de bir suredir ayni durumdayiz. Sebebi bilinmez bir sekilde ciglik cigliga aglayarak uyaniyor. Bende her seferinde dis saniyorum ama degil bizimkisi. Sebebini bilmemek daha cok uzuyor insani:(

Nurdan Gencturk dedi ki...

Merhaba Pınar,
biz her türlü huzursuzluğu dişe bağlıyoruz ama görünürde bir şey yok daha. Gerçi son kontrolde doktor, diş çıkmasa da semptomlarının aylar önce başlayabileceğini söylmişti...

Merhaba Arınç,
insan ne kadar çaresiz hissediyor değil mi o zamanlarda kendini.

sevgiler,
nurdan