21 Temmuz 2008 Pazartesi

Planlasan olmaz

Hani bazı şeyler ne kadar planlarsan planla olmaz ya... Ve bazen de kendiliğinden oluverir her şey. İşte öyle oldu burda da. Önce Arzu'larla aynı tarihlere denk geldi tatilimiz. Ve bugün İzmir'den arkadaşlar geldi buraya. Murat - Huriye, Oktay - Gül ve Ataberk.
Onları karşılayıp, Altınkum'a yerleştirdikten sonra Palamut'a gittik hep beraber. Datça'nın en kalabalık zamanı bu dönem. Ama sahilde her zaman boş şezlong var. Üstelik öyle şezlonga ayrı, şemsiyesine ayrı para alınan bir yer de değil burası. Su tam kıvamında. Ne sıcak, ne soğuk. Bildiğimiz lacivert. İnsanı çağıran cinsinden...
Zeyno hala denize alışabilmiş değil. Foça'ya göre daha iyi durumda ama denize sokmak hala mümkün görünmüyor. Acele yok yavaş yavaş. Şimdi tam bir su kuşu olan 8 yaşındaki Ataberk'inde eskiden suya adım atmadığını söyledi Gül. Demek ki, umutsuzluğa kapılmamak lazım...
Denize girmiyor ama tatilin keyfini en iyi çıkaran Zeynep. Hele hele son 2 gündür o kucak senin bu kucak benim gezmeye başlayınca daha da bi keyiflendi. Kızların sayesinde ben de rahat rahat denize giriyorum artık.

Hiç yorum yok: