24 Temmuz 2008 Perşembe

Muz mu, banyo mu?

Artık tamamen eski düzene döndük. Bu arada süper bir şey daha oldu. İki gecedir sadece bir kez uyanıyor Zeyno. Bunun iki nedeni olabilir: Akşam yatmadan önce yediği muz ya da yaptığı ılık banyo. Tatildeyken, doktor arkadaşımız Murat "eğer akşam karnını iyi doyurursa gece uyanmayabilir" demişti. Zeyno akşam yemeklerini gayet iyi yiyor aslında. Ama yine de en az 2 kez uyanıyordu. Bunun 3-4'ü bulduğu da oluyordu.
Akşam 19:30-20:00 gibi yiyor yemeğini Zeynep. 21:00 gibi banyo yaptırıyoruz. Murat'ın tavsiyesine uymak için 22:00 gibi yarım muz yediriyorum iki gündür. Ve 22:30 gibi emerek uykuya dalıyor. 2 günlük bu düzenimizin sonu: gece 03:30 gibi bir kez uyanıp, meme emme ve 07:30'a kadar uykuya devam etme. Muz mu etkili oldu yoksa banyo mu bilmiyorum? Belki de Zeyno büyüyordur?

4 yorum:

Adsız dedi ki...

Nurdan Hanım merhaba,
Sitenizi büyük bir keyifle izliyorum. Benim de bir kızım var ve Zeyno'dan 1 ay küçük...

Çok mutlu bir bebeğiniz var, belli.... yüzü hep güler inşallah..

Benim kızımda da uyku sorunu var. Çalışıyorum ve beni çok özlüyor dolayısıyla ben yanında olduğumda kesinlikle uyumak istemiyor.Uyuduğunda ise yarım saatte bir veya saat başı kalkıp emmek istiyor. Yazınız üzerine muzu da denedim, banyoyu da ama nafile benim kuzu uyumak istemiyor...

Zeyno' yu da sizi de çok öpüyorum.. Sevgilerimle
Songül

Nurdan Gencturk dedi ki...

Merhaba Songül,
demek takibin altındayız, teşekkürler... :))

Aslında bu konuda yeni bir yazı yazdım ama henüz blog'a yüklemeye fırsat bulamadım. Ne muzdaymış keramet ne de banyoda. Yine eski düzene döndük zaten. Sanırım tamamen keyfe keder davranıyorlar uyku konusunda. Ben başka bir açıklamabulamıyorum...

bizden de sevgiler,
Nurdan

Adsız dedi ki...

Doğrusunu söylemek gerekirse gizli ama sıkı takipçinizim. Kızım bile Zeyno'yu tanıyor:) Bazen Cansu'yu da kucağıma alıp ona Zeyno'nun maceralarını okuyorum, Zeyno'nun resimleri gösteriyorum, hemen gülmeye başlıyor:)

Zeyno'yu her ne kadar yakından görmemiş olsam da gerçekten seviyorum...

İnsan anne olunca başkasının evladına en az kendi evladına duyduğu kadar sevgi ve şevkat duyabiliyormuş!
sevgilerimle
Songül

Nurdan Gencturk dedi ki...

Tekrar merhaba,
yorumunuzu okuyunca hem şaşırdım hem de mutlu oldum. Bu blog'u yazmaya başladığımda bu tür ilişkiler, arkadaşlıklar kuracağım hiç aklıma gelmemişti. Ne keyifli bir dünyaymış meğer blog dünyası...
Düşüncelerinize katılıyorum çünkü ben de birkaç blog'un yakın takipçisiyim ve garip ama oralardaki bebişleri de yürekten seviyorum.
Bu arada biz de sizinle tanışmak isteriz. nurdangencturk@gmail.com adresime fotoğrafınızı gönderir misiniz. Tabii Cansu'yla beraber...
Tekrar teşekkürler.
Nurdan