14 Temmuz 2008 Pazartesi

Kamp raporu

6 Temmuz'da gelmiştik Foça'ya. 9 gün çabucak geçti ve burdan ayrılma zamanı geldi. Kara Kampı'nın rahat ortamı ve Zeyno'nun uyumu sayesinde, yaz tatilinin ilk etabının, ilk bölümünü (tatil planı yoğun olunca böyle oluyor) sorunsuz atlattık. 9 gün boyunca kendi kendime düşündüklerim:
* Yaz tatili Zeyno'nun en kolay dönemine denk geldi bence. Artık bizim yediğimiz her yemeği yediği için "acaba ne yedirsek?" diye düşünmek zorunda kalmadık. Pütürlü gıda yeme konusunda bir sorun yaşamadığımız ve Zeyno'ya yemek mama sandalyesinde yenir alışkanlığı kazandırdığım için hem O'nu hem de kendimi tebrik ediyorum. Büyük bi kolaylık sağladı bu bize.
* Özellikle tatilde (aslında her zaman) pimpirikli olmamak gerek. Bu da bizi çok rahatlattı. Elbette güvenlik önlemlerini her zaman aldık ve dikkati elden bırakmadık ama "aman üstü kirlendi, aman yemek döktü" diye sorun yaratmadık hiç.
* "Aman düzeni bozuldu" diye de kafamıza takmadık. Yemek saatlerimizi O'na göre ayarladık (zaten makul saatlerde yiyor) ama O'nu da kendimize uydurduk zaman zaman. Ve gördük ki, bir bebek hemen yanı başında canlı müzik çalınırken bile mışıl mışıl uyuyabiliyor.
* Hep kızımız olsun istiyorduk zaten. Allah da gönlümüze göre verdi. Buradaki her yaştan erkek çocuklarını görünce bir kez daha "iyi ki kızım olmuş" dedim. Erkek çocuklarının hareketliliğiyle baş etmek kesinlikle çok daha zor.
* Zeyno'nun hareketleri açısından da tatil iyi bir zamana denk geldi. Yürümeye başlamış olsa biraz daha zorlanabilir, en azından biraz daha çok yorulurdum. Deniz Bar'ın büyük yeşil halısında bol bol emekledi. Ben de gözümle takip edebildiğimden peşinde koşturmak zorunda kalmadım.
Bugün İzmir'e döndük. Yarın Datça'da olacağız. İnşallah herhangi bir sağlık problemi yaşamazsak, Datça'nın buradan da keyifli geçeceğine eminim. Hem Datça'yı çok seviyoruz, hem de sevdiğimiz arkadaşlarımızla birlikte olma fırsatı bulacağız. Ve planımız, tam dolunay vaktini yakalamışken, Ovabükü'nde kalmak.

Hiç yorum yok: