7 Nisan 2008 Pazartesi

Akşam gezmesi

Oraya gidelim, buraya gidelim diye bir sürü plan yaptık ama sonunda günü anneanne-kız-torun evde geçirdik. Annemin salonun ortasına yaydığı yorgan üzerinde döndü durdu Zeyno. Biz de keyifli bir kahvaltının ardından bol bol sohbet ettik ana-kız. Halil eve erken gelince, nihayet gün bitmeden kendimizi dışarı attık ve akşam dedeme gittik. O Zeyno'yu görünce çok mutlu oldu, hatta yatağından kalkıp oturdu ama bizim kız dedeme bakıp bakıp ağladı. Belki sakallarından, belki titrek sesinden?? Orada uykusu geleceğini bildiğimden pijamasını yanıma almıştım. Gözlerini oğuşturmaya ve mızmızlanmaya başlar başlamaz bezini değiştirip, giydirdim. Dönüşte, kucağımda akşam uykusuna dalıverdi. Aslında düzeni bozulacak diye (gerçi halen bir düzeni yok ya!) akşam gezmelerinden biraz tedirgin oluyorum ama annemin dediğine göre alışmalıymışız. Aslında hak vermiyor da değilim anneme, ne de olsa önümüz yaz ve zamanın çoğu dışarlarda, hatta sokaklarda geçecek.

1 yorum:

doruk'un sayfası dedi ki...

merhabalar,
biz de Doruk'la bu aralar havalar güzelleşti diye hep sokaklardayız ama bence gezmeyi çok sevmesine rağmen en çok sevdiği anlar evde yerde battaniyenin üzerinde ona yaptığım oyun alanında yuvarlanmak
bu arada bende de aynı akşam gezme sendromu var aman uykusu şaşacak aman düzeni bozulacak ama galiba annenin dediği gibi buna alışmak şart
sevgiler,
esra