16 Şubat 2008 Cumartesi

Şimdi yakalıycam...

Bugün anneanne destek günü. Sohbet arkadaşımız, aşçımız, dadımız annem bugün desteğe geldi yine bize. Bugünün en önemli desteği, Osman'ın pazardan getirdiği sebzelerin daha dolaba girmeden yemeğe dönüşmesi oldu. 2 saat içinde tam beş çeşit yemek vardı masanın üstünde. Hani birkaç tencerem daha olsa, kimse durduramayacaktı annemi. Yemekler hazır oldumu, acayip rahat ediyorum ilerleyen günlerde ama. Üstümden koca bir yük kalkıyor sanki. Aşçılık desteği dışında Zeyno'yla da oynadı bol bol annem. Bir ara içerki odadan seslerini duyunca yanlarına gittim. Annem Zeyno'nun dönencesine renkli toplar asmış, O'da bunları tutmaya çalışıyor. Son günlerde en büyük eğlencesi bu zaten bizimkinin. Her şeye el atıp, yakalamaya çalışmak. Her ne kadar hala çoğunlukla ıskalasa da, ellerini artık çok daha ustaca kullanıyor. O bu konuda ustalaştıkça bize de daha dikkatli olmak düşüyor. Her an her şeyi tutup, çekebilir...

2 yorum:

The James Family dedi ki...

Hi...you left a comment on my blog, but I dont even know you...who are you?

Nurdan dedi ki...

I don't know you either. We're just a baby owners like you and we publish Zeynep's first 365 days on our blog. Greetings from Istanbul to TX.