10 Mart 2008 Pazartesi

Zeynep parkta

Bu Pazar Osman işte olacağından aslında dışarı çıkma konusunda hiç umudum yoktu ama öğleden sonra saat 3 gibi eve geldiğinde, sorduğu ilk soru "dışarı çıkalım mı?" oldu. Yolda iş arkadaşını ve eşini görmüş, Değirmenburnu'na küçük çaplı pikniğe gittiklerini öğrenmiş. Bunu duyunca ben de hemen çayı ocağın üstüne koyup, hazırlanmaya başladım. Kısa bir süre sonra termos ve fincanların olduğu torba Zeyno'nun arabasının kulpuna asılmış şekilde düştük yola. Hem hafta sonu hem de Pazar olunca, Değirmenburnu piknikçi turistlerle dolmuştu bile. Mangal dumanları arasından geçip, arkadaşlarımızın masasına doğru ilerledik. Ağaçlı yoldan yürürken, ağaçların gölgesiyle üşüyen vücudumuzu güneşe doğru çevirip, daldık koyu sohbete. Uzunca bir süre arabasında sessiz sessiz bizi dinleyen Zeyno mıkırdanmaya başlayınca, kısa bir tura çıkardı Osman O'nu. Daha doğrusu ben öyle sandım. Oysa birkaç dakika sonra kafamı arkaya çevirdiğimde, Zeyno'yu mutlu mesut salıncakta sallanırken gördüm. Aslında nerede olduğunun ve ne yaptığının çok da farkında değildi ama içinde bulunduğu durumu sevdiği her halinden belliydi. O sevincini belli ettikçe daha da bi havalara çıkardı Osman O'nu. Bununla da yetinmeyip, bir de kaydıraktan kaydırdı. Sanırım bunu da anlamadı Zeyno. Ama yakın zaman hayallerinden birine ilk adımını böylece atmış olan Osman da, farklı bir şeyler deneyimleyen Zeyno da çok mutluydu...

2 yorum:

Sudamlam dedi ki...

bizden bir adım öndesiniz. ne de olsa 3 gün büyük zeyno damladan :)) ben de geçen gün bizim parka bakıp acaba ne zaman sallanabilir diye düşünmüştüm. artık sallanabilirmiş demek ki :))

pinarbk dedi ki...

Çok küçük görünüyorlar ama bütün oyunlarda eğleniyorlar. Duru kaydırağa bayılıyor.