26 Ocak 2008 Cumartesi

Sıkı tut kaçmasın

İlk defa parmağını emdiğinde daha çok küçüktü Zeyno (şimdi büyüdü ya :)) Henüz 40'ı çıkmamıştı... Bir gece şapırtı sesine uyanmış, baş parmağını emdiğini görünce de "bu kadar erken mi?" diye düşünmüştüm. O zamanlar parmak emme işini tesadüfen yapan ve parmağını bir kez ağzından kaçırdımı bir daha kolay kolay tekrar ağzını bulup götüremeyen Zeynep'in bugünlerde en bilinçli yaptığı işlerden birisi bu. Hatta durumu biraz abarttı, değişik stiller bile deniyor. Mesela bazen tek tek bakıyor parmaklarına tadına, bazen de birkaçını birden sokuyor ağzına. Geçenlerde meme emerken bir yandan da ağzının kenarından parmaklarını sokmaya çalışıyordu ki, işte bu benim koptuğum an oldu. Bugünün favori hareketi ise bu. Bir elin parmakları emilmek üzere ağıza, diğer elin parmakları ise onları tutmaya. Tutmasa kaçacaklar ya!

Hiç yorum yok: