29 Aralık 2007 Cumartesi

Kızımla sohbet ediyoruz

Yaşasın, Zeyno gülüyor. Salya sümük durumları, arada hapşırmalar ve tek tük öksürük hala devam ediyor ama keyfi yerine gelmeye başladı. Hem de ne gelme. Yine susmak nedir bilmiyor. Bugün uzun uzun konuştuk kızımla. Ben anlatıkça o da çığlıklar attı. Ama her biri birbirinden farklı tonda ve vurguda çığlıklar. Yani rastgele değil, anlamlı. Bu gidişle, kelimeler ağzından dökülmeye başladımı onu nasıl susturacağız bilmiyorum ama varsın susmasın. Bu keyif her şeye değer... Kızımla göz göze konuşmak çok, çok keyifli.

Hiç yorum yok: