24 Aralık 2009 Perşembe

Kriz ki, ne kriz!

Makyaj değil, fotoşop değil... Bildiğimiz mor işte; hani şu herhangi bir düşme-çarpma sonrası olandan... Üstelik bu biraz iyileşmiş hali. Peki nasıl oldu? Anlatmaya başlayayım...

Soğuğa ve ayaza aldırmadan, dışarı çıkmak için hazırlanır Zeyno ve babası. Apartmanın içinde, merdivenlerden çıkarken Zeyno dengesini kaybeder ve merdivenlerden geriye doğru yuvarlanır. Sonuç bol ağlama ve bu mor göz...

Şimdi hikayeyi başa alıp, tekrar anlatayım:

Soğuğa ve ayaza aldırmadan, dışarı çıkmak için hazırlanır Zeyno ve babası. 3. kattan en alt kata kadar inerler. Zeyno'nun pusetini almış, tam kapıdan dışarı çıkacakkennnn... Zeyno "üst kapıdan çıkalım" diye tutturur. Babasının tüm ikna çalışmaları boşa gider. Sonunda baba elinde pusetle önde, Zeyno arkada merdivenleri çıkmaya başlar. Zeyno dengesini kaybeder ve merdivenlerden yuvarlanır. Sonucu biliyorsunuz...

Şimdi biraz daha başa gidelim. Yaklaşık 1 ay öncesine...

Nedenini bilmiyorum (zaten 27 ayı geride bırakan annelik deneyimimden, bu sorunun cevabını aramamam gerektiğini de biliyorum!) Belki çıkma zamanı gelen ikinci küçük azılar, belki de 2 yaş bunalımı? Neden her neyse, yaklaşık bir aydır tam bir kriz durumu var bizim evde... Söylediklerimizi büyük bir dikkatle dinleyen, her duruma kolayca uyum gösteren, anlayışlı, sosyal, sevimli Zeynep gitti; yerine her şeye mızmızlanan, her istediğini ağlayarak yaptırmaya çalışan, her şeye itiraz eden, suratsız bir Zeynep geldi.

Üstelik her geçen gün daha da vahim bir hal alıyor durum. Son bir haftadır "istemiyorummm!" diye ağlayarak, öğlen uykusuna yatmıyor. Tıkır tıkır işleyen akşam rutini de bir anda yok oldu ortadan. "Uykum yokkkk!" bağrışlarıyla, saat 23:00'ı buluyor uykuya geçmesi. Üstelik öyle odasında, yatağında falan da değil, evin herhangi bir köşesinde kucak kucağa... Gece 03:30 gibi birisi dürtüp, uyandırıyor sanki. Durum yine ağlama. Ağlama nedeni "hadi oynayalım!" Zor bela ikna, yanyana yatış. Gece boyunca Zeyno'nun ha bire ağlanması. Uykusunda bile mızmızlığa ve itiraza devam!

Nedenini bilmediğim gibi ne zaman geçeceğini de bilmiyorum. Sabretmeye ve hayatımı bu yeni duruma (ve zamanlamaya) göre yeniden organize etmeye çalışıyorum. Umarım çabuk geçecek!

12 yorum:

ÇAğ dedi ki...

Of yaaaa, Nurdan seni merak etmiştim, yok nerede diye, çok geçmiş olsun canım yaaaa, çok üzüldüm, kriz ve uyku krizi bizdede tam gaz devam ediyor, Ayça'nın rekoru 13 saat hiç uyumamak.Çok çok geçmiş olsun...
Öpüyorum

Hayal Arkadaşlarım dedi ki...

Ay kuzucum. Kıyamam ben ona. Çok geçmiş olsun. Benim kızımı anlattınız sanki. 2,5 yaşında ve her şeyin tersini yapıyor. Her şeye ııı ıhhhh, olmaz... Yalnız değilsiniz :)

Geçecek inşallah diye hayal kuruyorum. Ne menem 2 yaş sendromu imiş.

Sudamlam dedi ki...

ahh canım ya çook geçmiş olsun.. alah korumuş. huysuzluk konusunda biz de aynı durumdayız :((

nalan dedi ki...

allah korumuş sıpayı. çok geçmiş olsun.

ikiz Bebek dedi ki...

çok çok geçmiş olsun.

elif ada dedi ki...

Büyük geçmiş olsun. Bununla atlatmışsınız. Çok üzüldüm...

Mısır Patlağı :) dedi ki...

Çok geçmiş olsun . umarım çabucak iyileşir tatlı zeynoo ..

Nurdan Gencturk dedi ki...

hepinize teşekkürler... Çocuklarımız düşe kalka büyüyecek; ama umarım hiçbirimiz bizi çok üzecek şeyler yaşamayız... Ve yine umarım bu kriz durumlarını çabuk atlatırız. Sevindirici olan, eninde sonunda geçecek olacağını bilmemiz. Sadece daha çok sabır ve enerji edinmenin yollarını bulmamız lazım...

lena dedi ki...

geçmiş olsun nurdan ablacım :(lena

Nurdan Gencturk dedi ki...

Teşekkürler Lena...

KEO dedi ki...

off Nurdan geçmiş olsunn:(

Nurdan Gencturk dedi ki...

Teşekkürler Özgür...