20 Eylül 2010 Pazartesi

3 yaş ve taşınma halleri

En son nottan bu yana “bunu mutlaka yazayım” dediğim bi sürü şey oldu ve ben yine zamanında yazamadım tabii... Şimdi hepsini harmanlayıp, ortaya bi karışık yapacağım...

Önce 3 yaştan başlamalı. Zeyno artık 3 yaşında. Bu kez zamanında bi pasta kesmeyi bile beceremedik ama gelecek hafta bu bahaneyle Ada’ya gidip, hem arkadaşlara “hoşçakalın” demeyi hem de Zeynep’e 3 yaş mumunu üfletmeyi planlıyoruz.



3 yaş hallerine gelince. Meşhur 2,5 yaş krizinin ardından tam da dilimizi ısırtacak bi dönem başlamıştı. Kısa bir süre önce her şeye “hayırrr”, “istememm”, “yapmıycammm” diyen Zeyno, bir anda yine her şeye Calliou’nun tonlamasıyla “tamammm” der olmuştu. Her şey o kadar güllük gülistanlıktı ki, 3 yaşın mucize olduğuna inanmaya bile başlamıştım. Taaa ki, biz taşınma girişimlerine ciddi ciddi başlayana kadar!

Mayıs ayında belli olmuştu Ada’dan taşınacağımız. O günden beri de sürekli taşınacağımızdan bahsediyorduk Zeynep’e. Tatil boyunca hiç tepki göstermedi bu meseleye. Ada’ya döndük ve ufak ufak taşınma hazırlıklarına başladık. Önce kolileri topladık sağdan soldan ve evde içlerini ufaktan ufaktan doldurmaya başladık. Dananın kuyruğu da o zaman koptu işte. “Ben taşınmak istemiyorum” diye söylenmeye, her koliyle, her taşınma lafıyla daha da hırçınlaşmaya başladı bizimki. Öyle ki, bugüne kadar ondan görmeye hiç alışık olmadığımız tepkiler bile çıktı sahneye...

Çoğu zaman sabır gösterdik, kimi zaman kızdık, azarladık... Ve gün geldi taşındık...


4 gündür Beylerbeyi’ndeki yeni evimizdeyiz. Ama ne hemen balkonumuzun üstünden geçen Boğaz köprüsünün rengarenk ışıkları, ne neredeyse evimizin içinden geçen koca koca gemiler ve ışıklı, müzikli tekneler, ne hemen her akşam seyrettiğimiz havai fişek gösterileri, ne evimizin birkaç metre ötesindeki çocuk parkı, ne de pembeye boyalı yeni odası Zeyno’yu mutlu etmeye yetmedi. Her fırsatta “artık Ada’ya gidelim” deyip duruyor. “Hadi dondurma yemeye gidelim” deyince “Ali Abi’ye mi gidiyoruz?” diye soruyor.

Zamanla alışacağını biliyorum. Ama endişeliyim yine de (az önce bebekliğinden bu güne, ilk kez gece uykusunda kaka yapmış olması bu endişemi daha da arttırdı!)

Tüm bu depresif hallerin üstüne bir de anaokuluna başlamayı deneyecek yarın. Fikir olarak son bir senedir gayet açık olduğu bu “okula gitme” işiyle ilgili endişelerim korkuya varmış durumda. Eğer Ada’da olsaydık bu konuda hiç sorun yaşamayacağımızı tahmin ediyorum. Ama burda?! Yarın yaşayacağız ve göreceğiz. Zor bir dönem bekliyor bizi!

11 yorum:

DURU'NUN SAYFASI dedi ki...

Nurdancim nerelerdesin diye merak ediyordum kiş durum anlasildi. Tasinmissiniz. Biz adaya gelemeden siz adadan ayrildiniz demek :( Hayirlisi olsun yeni eviniz. Nese ve mutluluk getirsin. Ben evlerin uguruna cok inaniyorum. Zeynocugumun gecmis dogum gununu kutlarim. Bizim blogtaki kutlama bize ait degildi bu arada. Baska bir Duru'nun dogum gunuydu. Bu sene bayrama karisti dogum gunumuz... Cok cok operiz Izmirden selamlar...

Lila'nın annesi dedi ki...

Mrb Nurdan;
Yeni eviniz,yeni yaşınız,yeni yaşamınız hayırlı olsun...Hepsine zemanla alışacaktır minik Zeyno, soğukkanlı olmak lazım:)

Lila'da bu günlerde doğmasını beklediği kardeşine hazırlanmakla meşgul.Şimdilik onun için alışveriş ediyor,yemek için masaya oturduğumuzda kardeşi için de servis açıyor:)Bakalım doğduktan sonra da aynı heyecanı devam edecek mi?

Sevgiyle kalın...

Sudamlam dedi ki...

hımm, tam bir ay kadar önce biz de taşındık. benzer tepkileri Damla'da verdi. Ben taşınmak istemiyorum çığlıkları ile kolileri bantladık. Alıştı mı dersen? Hala eski evin oralardan geçerken eski evimize mi gidiyoruz diyor. Anaokulu kısmından hiç korkma. Eminim çok çabuk alışacak. Arkadaşlar, oyuncaklar ve maksimum eğlence var. Bazen ben bile kendimi kreşe kaydetmek istiyorum :)))

Nurdan Gencturk dedi ki...

Merhaba Arınç,
yeni evimize bekleriz; burası da çok keyifli... Çok teşekkürler, hepimize mutlu yıllar :)

Merhaba Lila'nın annesi,
çok teşekkürler... Evet, sabırla, zamana bırakmak lazım bence de. Umarım siz de kardeş konusunu sorunsuz, en azından az hasarlı atlatırsınız. Şimdiden hayırlı olsun

Ah Yaprak,
o minicik yüreklerinde ne fırtınalar kopuyor kim bilir? Anaokulunda ilk gün fena değildi ama bakalım gelecek günler nasıl geçecek? Bu konuda biraz yol katedelim, yazarım...

annecik dedi ki...

öncelikle güzel beylerbeyimize hoşgeldiniz inş. yeni eviniz yeni mekanınız sizlere uğur getirir zeyno hanıma gelince bir boşluk olmuştur ada bildiği yer bu yaşlarda kabullenmek biraz zor oluyor tahmin edersiniz ki oda yavaş yavaş alışır sadece birazcık zamana ihtiyacı var yeni haberlerle arayı fazla açmadan yine bekleriz sevgiler

Nurdan Gencturk dedi ki...

Merhaba Annecik,
teşekkür ederim... Evet, hepimizin ilacı zaman olacak sanırım... Aslında yazacak çok şey var ama, fırsat buldukça... :)

SONGUL dedi ki...

Taşınma ve okul aynı anda gerçekten zor bir dönem, hem siz hem de Zeyno açısından. Cansu'da 3'e 1 kala okula başladı ve hayatımız o denli zorlaştı ki... 3. haftadayız ama neredeyse hiçbir ilerleme kaydedemedik...kurallar, disiplin ve mecburiyetler bu kuzular için çok zor ama yapacak bir şey yok...Umarım zeyno okulda çok mutlu olur:)

SONGUL dedi ki...

Taşınma ve okul aynı anda gerçekten zor bir dönem, hem siz hem de Zeyno açısından. Cansu'da 3'e 1 kala okula başladı ve hayatımız o denli zorlaştı ki... 3. haftadayız ama neredeyse hiçbir ilerleme kaydedemedik...kurallar, disiplin ve mecburiyetler bu kuzular için çok zor ama yapacak bir şey yok...Umarım zeyno okulda çok mutlu olur:)

Utku'nun annesi dedi ki...

Merhabalar
öncelikle 3.yaşınız hayırlı olsun
sizlerede Allah kolaylıklar versin
Zeynep çok tatlı lokum gibi maşallah
sevgiler

Nurdan Gencturk dedi ki...

Merhaba Songül,
haklısın, zor bir dönemi, birlikte atlatmaya çalışıyoruz. Zeyno 2 haftanın sonunda önemli gelişmeler gösterdi. 1 ayı tamamlayınca okul hikayemizi etraflıca yazma niyetindeyim :)Bu arada Zeyno'yu da okulda en çok zorlayan konulardan biri kurallar!

Merhaba Uyku'nun annesi,
çok teşekkürler...

SONGUL dedi ki...

Okul hikayenizi merakla bekliyorum, Cansu yuvada 3. haftasında ancak sabah okula bırakışım hala tam bir trajedi...Sorun bizde de kurallar, kurallari uymak istemiyor...bu da okulu onun için eğlenceli olmayan bir ortam haline getiriyor.