26 Ekim 2009 Pazartesi

Bir boyama hikayesi

Zeyno kendi odasına gider, annesini çağırır:

- Anne, boyalarımı verir misin? Yok yok, pastel değil, öbürleri...

Uzunca bir süredir kullanılmayan keçeli kalemler (suyla çıkan, kalın uçlu) ortaya çıkar. Masasının üstüne temiz kağıt yapıştırılır, üstünü karalamasına önlem olarak önlük takılır. Zeyno başlar kağıdı karalamaya. Boyaların birini alır, birini koyar...

Anne bakarki Zeyno gayet mutlu, odadan çıkar. Zeyno kendi kendine hem konuşup, hem boyama yapmaya devam eder. Anne arada seslenir:

- Zeynoooo, ne yapıyorsun?
- Boyama kapıyorummmm... Kedi, ağaç, köpek, kuş...

Ve yaklaşık 15 dakika sonra Zeyno annesinin yanına gelir. İşte bu halde...


- Zeyneppp, ne yaptın böyleeeee...
- Ama yıkarız anneeeee

Anne Zeyno'yu tekrar odaya götürüp, masasına oturtur. Kıkırdayarak birkaç kare fotoğrafını çeker. Sonra doğruuu banyoya...

9 yorum:

yapıncak dedi ki...

Hahahaa :)))
Muhteşem bir kare, inanılmaz mutlu bir minik. Bayıldım, bayıldımmm.

pinarbk dedi ki...

Kirlenmek güzeldir:))))

lena dedi ki...

çok şeker fotoğrafı boya güzeli zeynep kız :) çok güzel çıkmış fotoğrafı :)lena

Bahar ve kızısı Yağmur dedi ki...

onlar mutlu biz mutlu :D

elif ada dedi ki...

Yüzlerindeki bir gülüş, tüm yorgunlugunu aliyor insanin. Nasil guzel gulmus Zeynep... Umarim hep boyle mutlu, saglikli bir yasam surer guzelller guzeli. Opuyoruz onun bal yanaklarindan...
Sevgiler
Umur & Ada

Sudamlam dedi ki...

nasıl da mutlu...

nalan dedi ki...

Annesinin yüzü boyalı kopyası.
Dişlerimi kamaştırdı vallahi bu poz :)

KEO dedi ki...

inanamadımm!! çok cesurca:)
zaten bu minikler ne zaman sessiz ve anneyi çağırmadan birşeyler yapsalar sonuç buna benzer olur di mi?!:)

ÇAğ dedi ki...

Aaaaaa çok komik yaaaa, çok güzel çizmiş, bende önce şok olurdum hemen fotoğraf maki,. sarılırdım.
Öpüyom